DEBULLANDO PEBIDAS

              Mentres Adelaida Suárez Carpaza lee o xornal, o seu home Nicanor Prieto Codeso debulla nas pebidas. Este leva días co vicio das pebidas mentres espera a tratar os asuntos que o manteñen ocupado polas tardes. O de chamarlle vicio é un dicir, xa que Nicanor Prieto para o que realmente usa as pebidas é para matar o tempo. Si, semella unha verdade de pé de banco, pero é a realidade. A ver, outros matan o tempo paseando, ou lendo, ou escribindo; non obstante, Nicanor Prieto Codeso mata o tempo debullando e debullando nas pebidas. Adelaida, ás veces, tamén lle pega algún que outro ataque á bolsa que o seu home adoita meter no peto da cazadora. Despois, tanto o un como o outro, poñen pingando ás malditas pebidas... porque deixan os labios feitos un noxo, porque enchen pero non alimentan, porque só dan ganas de beber, porque a bolsa non se acaba nunca. Pero á tarde seguinte, e para non aburrirse, Nicanor merca unha nova bolsa de pebidas.

              Cafetaría do pavillón dos Remedios de Ourense.

              Xoves, 10 de xaneiro de 2013

PARTIDO EN DIRECTO

              Minuto 25 da primeira parte. O Madrid xa lle gana ao Celta por dous a cero. Os dous goles de Cristiano Ronaldo; o primeiro coa colaboración do porteiriño do Celta. O partido é malo e, ademais, nótase unha barbaridade a diferenza de calidade dos xogadores dun e outro equipo. Dúas chegadas do Madrid, dous goles. O meu rapaz apertou os puños coa alegría. Non lle importa que o Celtiña sexa galego. O equipo vigués reservou a algúns titulares. Normal, xa vería a eliminatoria da Copa do Rei perdida. Eu tamén case quero que perda; así porá toda a atención na Liga, que boa falta lle fai. O rapaz apoia a cabeza entre as mans, está atento ao partido, quéixase das malas xogadas do Madrid e discrepa dalgunhas decisións do árbitro. Pero aí estou eu para dicirlle que noutras tamén erra contra o Celta. Son fallos humanos, rapaz. Minuto 32. Segue o aburrimento. Falta perigosa. Alá vai Cristiano. Fóra. Segue o partido en directo. (Ao remate, 4-0 a favor do Madrid. O Celta eliminado)

              Café Aitana 39 da Valenzá. Mércores, 9-1-2013

A TREBOADA

              Chegou o lóstrego cargado de ruído e o ceo colleu unha tonalidade de brancura total. Por pouco tempo. Tras o trono, o firmamento seguiu completamente gris e en algúns puntos incluso se puxo tan negro como a morte. Sempre oín que a morte era negra. Chegaron as pingas de auga tras o trono, e unha das airas da aldea  encharcou nun suspiro, nun abrir e cerrar de ollos. Houbo que correr para acubillarse baixo un canastro calquera. O día deixou, entón, que se deitase sobre a contorna unha escuridade tan escura que aquilo xa era noite. Chegou a calma logo da treboada, pero a escuridade, a presunta morte, xa non marchou porque o tempo pasa e todo cambia. Saín debaixo do canastro e marchei aos tombos para a casa. O ceo dicíame que mañá seguiría a chover.

              Cafetaría do pavillón dos Remedios de Ourense.

              Martes, 8 de xaneiro de 2013

CON PINTA DE MAFIOSO

              Pablo Tostado Freás tiña pinta de mafioso, pero non era mafioso. Pablo Tostado era o mellor fillo que tiña a, hoxe, viúva Adela Freás Balbuena. Era fillo único. Para Adela, e a pesar da pinta de mafioso, era o fillo máis bo do mundo. Sempre lle estaba enriba con aloumiños (agora que tanto os necesitaba) e sempre se lle ofrecía para facerlle as cousas, aínda que nunca lle fixo nada. Cada vez que a nai insinuaba algo, Pablo Tostado Freás alegaba calquera asunto para facer ao instante. É certo que este tampouco nunca lle pediu un céntimo para a súa subsistencia, quizais porque igual lle ingresaban ganancias por esa pinta de mafioso que tiña. Pero, politicamente, Pablo non era mafioso. Xudicialmente tampouco. Pegoulle un par de bicos á nai e díxolle que ía correndiño a tratar un asunto. Que riquiño es!, exclamou Adela.

              Cafetaría do pavillón dos Remedios de Ourense.

              Martes, 8 de xaneiro de 2013

POLO SEU FILLO

              A paisana África Rotovato Veiga quere seguir arrecunchada, engruñada entre as sabas, pero o seu fillo pequeno Tito Segundo Rotovato, empezoulle coa ladaíña de ir ao bar para ver un partido de fútbol. A África Rotovato non lle gusta o fútbol, pero polo seu fillo vólvese Belén Esteban e fai de tripas corazón para cumprirlle o desexo, o gusto, a afección. Ante o pensamento de “polo meu fillo, mato”, érguese cun sorriso nos beizos e mentres se viste nota como a preguiza inicial a abandona e xa non lle parece mal achegarse ao bar co seu carrouchiño; así tamén ela pode tomar un café. Mira por onde, apetécelle un café. A paisana África Rotovato dille a súa filla Nuvela Segundo que sae con Tito, que non volverán ata que remate o partido, cara á noitiña.

              Café Aitana 39 da Valenzá. Domingo, 6 de xaneiro de 2013

ANO NOVO, VIDA NOVA

              Ano novo, vida nova. E a corrupción, o clientelismo ou as malversacións seguen operando no país, na nosa comunidade e, faltaría máis, na nosa provincia. Imputados e máis imputados; máis de oitenta galegos (políticos, se entende) están implicados en casos ilegais e tan só doce presentaron a súa dimisión. Para estas, tan só o BNG segue a regra de dimitir tan axiña como son implicados. O PP e o PSOE “escaquéanse” dunha ou doutra maneira. Ano novo, vida nova. E catro ministros, 58 deputados e o mesmo Mariano Rajoy cobran dietas a pesar de vivir en Madrid; mentres que familias enteiras están no paro e andan aos refugallos nos contedores de lixo buscando algo que levar á boca. Ano novo, vida nova. E unha muller aparece degolada en Valencia; a primeira deste ano. Temo que aí non parará a violencia de xénero. Ano novo, vida nova. E nenas de países orientais que son violadas e maltratadas por enxames de homes, se é que se lles pode chamar homes. Ano novo, vida nova. E a igrexa négalle a comuñón ao fillo da concelleira do vídeo erótico que alguén colgara na internet sen o seu consentimento. Pero eles están coa pederastia ata o mesmo colariño. Ano novo, vida nova. É un dicir.

              Finca Fierro. Domingo, 6 de xaneiro de 2013

MARABILLOSA PANORÁMICA

              O son dunha harmónica rompe o silencio do amencer e a folla dun calendario bambea ante o aire que penetra ao abrir unha porta. Ao lonxe vese un ronsel de avión de cor alaranxada porque, o sol, pouco a pouco empeza a asomar o seu sorriso nesta mañá de feira e de xeada. Segue a harmónica soando sobre un tema da película “A lista de Schindler” e o canastro de Lira móstrase maxestoso e enorme nunha foto pegada sobre un cristal, á mesma beira da porta que se abriu hai un cacho. Agora mesmo, o ronsel do avión vese acompañado por tres máis, facendo que o ceo colla unha tonalidade realmente espectacular. Entre os catro ronseis e unha pequena nube que flota sobre o Medo, a mañá e o día promete. Un quinto ronsel asoma aínda máis alá! Marabillosa panorámica!

              Maceda. Venres, 4 de xaneiro de 2013