Agora
mesmo, ás 17.15 deste domingo, 04-05-2014 acabo de ler o libro “O soño do celta”
(El sueño del celta, 2010), de Mario Vargas Llosa. A verdade é que tiña ganas
de lelo e non me decepcionou. Moi bo libro e cunha historia da que eu non
coñecía nada. Foron 454 páxinas escritas por todo un Nobel. Gran libro. Grata,
moi grata lectura.
CONTRAPORTADA:
“O soño do celta”, a
nova novela de Mario Vargas Llosa, premio Nobel de Literatura 2010, describe a
peripecia vital dun home de lenda: o irlandés Roger Casement. Unha aventura
existencial na que a escuridade da alma humana aparece no seu estado máis puro e,
polo tanto, máis enlamado.
SOLAPA DA PORTADA:
Roger Casement foi un
dos primeiros europeos en denunciar os horrores do colonialismo. Das súas
viaxes ó Congo belga e á Amazonía sudamericana quedaron dous informes
memorables que conmocionaron á sociedade do seu tempo. Estas dúas viaxes e o
que alí viu cambiarían a Casement para sempre, facéndolle emprender outra
travesía, neste caso intelectual e cívica, tanto ou máis devastadora: a que o
levou a enfrontarse a unha Inglaterra á que admiraba e a militar activamente na
causa do nacionalismo irlandés. Tamén na intimidade, Roger Casement foi un
personaxe con múltiples arestas. Heroe e vilán, traidor e libertario, moral e
inmoral, a publicación de fragmentos duns diarios, de veracidade dubidosa, nos
derradeiros días da súa vida, airearon unhas escabrosas aventuras sexuais que
lle valeron o desprezo de moitos compatriotas.
SOLAPA DA CONTRAPORTADA:
Membro da Real Academia
Española, novelista, articulista e ensaísta, Mario Vargas Llosa naceu en
Arequipa, Perú, en 1936. Dos seus títulos primixenios cabe citar “Os xefes”
(1959), “A cidade e os cans” (1963), “A Casa Verde” (1966), galardoada co
premio Rómulo Gallegos e “Conversación na Catedral” (1969), obra coa que conquistaría
o recoñecemento internacional. Co tempo, a súa creación literaria reuniría unha
impresionante colección de relatos, novelas e ensaios: “Pantaleón e as
visitadoras” (1973), “A tía Julia e o escribidor” (1977), “A guerra da fin do
mundo” (1981), “Lituma nos Andes” (1993) –ganadora do premio Planeta-, “Os
cadernos de don Rigoberto” (1997), “A festa do Chivo” (2000), “O paraíso na
outra esquina” (2003), “A tentación do imposible” (2005) e “Travesuras da nena
mala” (2007). Figura clave da narrativa en lingua castelá, a Vargas Llosa
distinguírono co Príncipe de Asturias das Letras, co premio Cervantes e coa
máxima distinción no mundo das letras: o premio Nobel de Literatura.
