Baixo un manso silencio, Lourenzo Cougil Dumas estaba a pasear pola rúa Bugallal de Baños de Molgas. Pasos curtos e lentos. O tempo das súas présas xa pasara. A idade trotara como cabalo de batalla pola súa existencia. O seu ritmo, agora, que remedio, era pousado, alguén pensaría incluso que con pachorra, pero non; non daba para máis.
A Lourenzo chamábanlle O Santiagués. Nunca foi nin nunca viviu en Santiago. Puxéranlle o alcume polos contos, polos cómics de El Capitán Trueno. Este personaxe, ó entrar en batalla sempre exclamaba “por Santiago y cierra España”. Lourenzo Cougil prendeuse desa apostila que, sabíase que máis cedo ou máis tarde, algún alias sairía de aí. A xente do rural, desa mal chamada Galicia profunda, tamén é lista.
.jpg)
Así mesmo era normal (e é normal) que cangue coa saca porque, aínda hoxe, a 50 ou 60 anos das súas lecturas infantís, de cando en vez ou mesmo moi a miúdo, solta o famoso “por Santiago y cierra España”. Por certo, as únicas palabras en castelán que pensamos que usou e usa na súa vida. Le en castelán, mais falar sempre falou en galego. Sempre. Mesmo naqueles anos nos que, na escola e no colexio de Os Milagres, o obrigaban a facer uso do castelán. El non, el seguía coa súa teima e non había maneira; nin tan sequera cando a regra do mestre caía con forza sobre as súas mans. En Os Milagres, os curas xa o deran por imposible.
O Santiagués vai e vén pola rúa do Bugallal. Cando cansa senta nunha pedra, nun mazadoiro posto ex profeso para el. Foi el mesmo quen o colocou ó notar que as súas présas minguaban.
Cafetaría La Carabela. A Valenzá. Luns, 3 de novembro de 2025
Foto: Rúa Bugallal (Baños de Molgas - Ourense)
No hay comentarios:
Publicar un comentario